April 2003
Oermens
Ik zie beelden
Mensen die niets dan elkaar kennen
Delen jacht, huis en elkaar
Hoeven niet aan elkaar te wennen
Begrijpen elkander in
Niets anders dan gebarentaal
En dan wij
Met zoveel informatie verkregen
Begrijpen we niet meer
Dat de één
Niet om de ander maalt
Laten we dus teruggaan
Naar gebarentaal en gevoel
Naar het diepe menszijn
Waar je begrijpt wat
De ander bedoelt
Kunnen we afspreken dat
We elkaar alleen nog respect geven
Want diep van binnen
Zijn we nog steeds
Met die oermens verweven.
Herkenning?
De ene duif loopt in verleiding
Achter de ander aan
Het gras groen, de zon warm
Laat de één de ander staan
Gaat het hier om praal en pracht
Zomaar voortplanting of
Een teken van kracht
Nee, hier is tweezijdige verleiding in het spel
Ik blijf kijken en geniet want
Ik herken het wel.
Zelf
Onder het genot van bier, zon en joint
Schieten mijn gedachten oor de lucht
Alsof ik alles wil
Beleven in vogelvlucht
Ongeduld, onrustig, onzekerheid
Niet meer willen begrijpen
Voel ik toch
Emotionele kwetsbaarheid
Met een lach voel ik de zon
Ervaar dat ik zomaar geniet
Absorbeer de liefde
Omdat ik mijzelf voel
En niet
Andermans verdriet.
Onbekende
De zon zegt mij
Dat zij nooit meer gaat
De warmte vertelt mij
Dat ik haar nooit verlaat
De zon, de warmte
Die hebben het toch nooit mis
Waarom mag ik in beelden zien
Maar weet ik nog steeds niet
Wie zij is.
Grenzeloos
Beinvloedbaar zijn de mensen
Die zich schikken naar de ander
De ander zijn/haar wensen
Afwegend zijn de rationelen
Die luisteren naar de ander
Voordat zij met de ander delen
Dromers zijn mensen
Die leven in liefde
Want zij kennen
En voelen de ander
Maar zijn onbekend
Met grenzen.
Dromenman
Dromers
Zij zijn de meest kwetsbaren
Zij geven en ontvangen
Om nieuwe dromen te kunnen baren
Die zij opnieuw gaan delen
Met hen die horen
Luisterend met gevoel
Zich door het hart
Laten bekoren
Als Dromenman zal ik
Nu door het leven gaan
Mensen in liefde benaderen
Mensen laten geloven
In beelden van hart en ziel
In hun hele bestaan.
De Dromenman kwam en ging
Het willen zijn is één ding
Maar het kunnen zijn is twee
Want ik ... ging in de ratrace mee
Van geld, materialisme en
Verloren dromen
Maar nu weet ik
Een Dromenman mogen en willen zijn
Mijn mooiste droom is
Al uitgekomen.
Hoop
Wederom dat beeld
Zij is Indiaanse
Met een beeldschoon gezicht
Ik kijk naar haar
Stoned zittend in de zon maar
Ik voel haar licht
Zij weet wie ik ben
Zij is wie ik ken
Gestorven
Zo vol van liefde
Esperanza .... hoop
Mijn liefde leeft
Vol van dromen
Want zij
Mijn beschermengel
Zij geeft mij hoop.
De clou is
Om te lachen om het leven
Om tegenslag
Die remming lijkt te geven
Laten we ons toch blij
Aan ons hart overgeven
Zodat liefde en vrede
Zich onder de mensen
Kan begeven.
Opgebrand
De zon kondigde zich aan
Vrije dagen werden opgenomen
Even weg van de hectiek van het werk
Zodat mijn energie weer vrijelijk kon stromen
Het lot besliste anders
Emotioneel nu geknakt
Leef ik dagelijks van bezoekuur naar bezoekuur
Bemerk ik
Hoe hard er op mijn gevoel wordt ingehakt
Machteloos zie ik Ma weer liggen
Voel ik een extra stukje verantwoordelijkheid
Deel zichtbaar en onzichtbaar
Mijn liefdevolle energie
Maar herken in mij
Soms dat lege gevoel van
Eenzaamheid.