Augustus 2003

 

                     De 4 elementen

Zij komen samen aan het strand

De lucht waarin de zon als een vuur

Onbarmhartig op de naakte lichamen brandt

De aarde die zich uitstrekt als een familiebed

Totdat het water stijgt

En het land tot de volgende morgen bezet.

 

Zand als ondergrond

Zwijgzaam en gelaten

Bedekt door handdoeken

Maar wat

Als het zand kon praten.

 

Naakte lichamen

Overal om mij heen

Ontdaan van erotiek en preutsheid

Omdat iedereen meent

Gewoon gelijk

Gewoon hetzelfde als mij

Gewoon kwetsbaar naakt

Gewoon eventjes vrij.

 

Op zoek naar de bruine teint die

Mijn ijdelheid streelt

Onvoelbaar de hitte

Omdat de wind mijn lichaam bespeelt

In slaap gevallen

En zo zonder erg

Fel verbrand

Tot op het merg.

 

Een zwerfkei

Hoog op het duin

Kijkt uit over het strand

Een zwerfkei

Verdwaald of

Zwervend op zoek

Naar het mooiste uitzicht.

 

De aarde

Uitgeput door de mens

De lucht

Verontreinigd

Vuren aangestoken

Om meer aarde

Vruchtbaar te maken

Terwijl vele mensen

Verstoken blijven van

Water

De mens

Waarom is hij/zij hier

En wordt de aarde

Vernietigd.

 

Vereenzelvigd met de Dromenman

Omdat hij met iedereen delen kan

Altijd positief, altijd fleur

Vele fantasieën, vol van kleur

Want de dromen zijn van hen

Die ik zo goed ken.

 

Beelden laten zien

Wat ik al heb verwacht

Geen beelden laten meer zien

Dat alleen liefde verzacht

Oorlog, honger, dood en pijn

Waarom

Waarom mocht ik zien

Waarom

Waarom moet ik op deze wereld zijn

Niemand wil meer zien

Dat vele harten (nog) met dromen zijn gevuld

Niemand ziet meer de kinderen

(In) en al hun onschuld.

 

Je bent niet wat de ander vindt van jou

Maar alleen wat je vindt van jezelf

Daar ligt de kern

Van liefdevolle acceptatie

Van jezelf.

 

Liefde is ...

Elkaar

In elkaars

(On)volmaaktheid

Durven zien.

 

Home

Gedichtenindex

Songtekstenindex

Verhalenindex