Als ik mijn liefde niet kan delen

Verword ik tot een kluizenaar

Die stilletjes wachtend

Zijn eigen gevangenis creëert

 

Waar ik de ander verblijd met mijn licht

Zal de liefde bloeien 

Waar ik duisternis ontwaar

Ontneem ik die de kracht

Opdat niet de dood

Maar het leven zal groeien

 

Wat als verloren werd beschouwd

Word je teruggegeven door de vreemde

Die je zomaar vertrouwt

 

Waar rechtvaardigheid heerst zal vrede zijn

Waar het kind weet is geen pijn

Gelukkig zijn zij

Die de boodschappers van liefde zijn

 

Een roep komt nooit alleen

Maar klinkt eenzaam in de wind

Naakt voor jouw aangezicht

Kwetsbaar als een kind

Verloren lijkt de onschuld

Omdat volwassenheid mijn ziel heeft gevuld

 

Alleen het hart spreekt de taal van liefde

Maar mensen zullen immer in gebreke blijven

Want de mens begrijpt niet meer

Wat onzichtbaar leeft

In het hart

 

Mijn open hart biedt toegang tot mijn ziel

Daar staan 9 gouden kelken met elixer

Voor de mens in liefdesnood

Ik reik ze aan uit vriendschap

Want geven is liefde

 

Elk verdriet heeft een bedoeling

Ook al zien we het niet

Het sterkt de liefde in onszelf

Ook al weten we dat (nog) niet

 

Dobberend op het kompas van mijn dromen

Golven mijn emoties naar de einder

Waar mijn lief op mij wacht

Magnetisch als de maan

Verwarmend als de zon

En stralend als een poolster

Door haar

Zal ik nimmer meer verdwalen

 

Teruggekomen van een lange reis

Heb ik mijzelf weer hervonden

Mijn hart geopend voor liefde en dromen

Laat mij gestaag voortgaan

Niemand die mijn pad nog verspert

Behalve jij ....

Die zachtjes met mij meeloopt.

Home

Gedichtenindex

Songtekstenindex

Verhalenindex