Engel

De mist buiten

Beneemt me het zicht

Maar dan .... zomaar ... zie ik jou

Omhuld door een gouden licht

Als een engel met stralende ogen

Probeer je me te wenken

Onzeker naar je kijkend

Hoor ik mijzelf hardop denken

Goh, wat ben jij mooi

In al je pure schoonheid

Wat ben jij een prachtige vrouw

Dat jij mij

Naar verborgen gevoelens leidt

Ik dank je daarom

Met dit korte gedicht

Sluit mijn ogen

Nog even genietend van de beelden

Van jouw serene engelengezicht.

 

                    Reflecties

De mens heeft de ander nodig

Om te kunnen delen

De mens heeft de ander nodig

Om te kunnen strelen

Maar door teleurstelling, verdriet en pijn

Verkiezen velen om alleen te zijn

Toch zal ook deze mens

Op zoek gaan naar beminden

In de hoop ook voor zichzelf

De liefde te kunnen (her)vinden.

 

Soms ervaar je de dingen zwart-wit

Tot op een dag heel wijs

Je weet dat alles samenvalt

In nuances van grijs

Het is het gevoel

Dat je eindelijk je ware zelf kent

Je doorziet dat je voor kleuren

Niet meer afhankelijk van anderen bent.

 

Weglopen voor jezelf

Dat houdt je nooit lang vol

Onbewust zoekend merk je

Dat je van aandacht naar aandacht holt

Spiegels zijn het vaak

Voor een verscheurd innerlijk

Ieder bespeelt de ander

Voor een moment van kortstondig geluk

Een geregisseerd spel dat mensen spelen

Omdat zo weinigen zichzelf

Echt durven delen.

 

Seksualiteit en lust

Het is voor zovele een must

De ander als lichaam te behandelen

De weg van verkapte zelfbevrediging bewandelen

Daarom hou ik zoveel van erotiek en ... sensualiteit

Een tegengestelde benadering vol van tederheid

Elkaar durven zien zoals we zijn

Gewoon in gelijkwaardigheid

Omdat erotiek voor mij betekent

Respect voor elkaar

En elkaars kwetsbaarheid.

 

Houden van

Het bestaat in vele vormen

Familiair, vriendschappelijk

Terwijl iemand ook zomaar je hart kan bestormen

Het laatste verwarrend

Omdat een verborgen gevoel ontluikt

Ronddolend

Met een gevoel van vlinders in je buik

Houden van

Soms voel je weer bewust dat het bestaat

En wens je

Dat dat gevoel van liefde

Nooit meer overgaat.

 

Stilte als kern van mijn leven

Heb ik jou nodig om dit te verbreken

Het geluid van jouw stem

Om mijn stilte te doen verbleken

Je verlangt niets

Maar brengt mij van mijn stuk

Omdat ik weet

Dat mijn stilte

De vooraankondiging is

Van het langverwachte geluk.

 

                        Spijt

 

Spijt

Het draagt zwaarmoedig het zegel van tijd

Soms zwijgend

Zodat niemand weet

Of

In alle openheid

Waarin men vergeet

Dat niet iedereen hetzelfde denkt

Men soms afstoot in plaats van wenkt

Spijt

Het draagt zoveel vragen met zich mee

Wikkend en wegend

Is het ja of wordt het nee

De zegel van tijd geopend

Ervaart men te laat

Dat spijt

Vaak samen

Met onzekerheid gepaard gaat

Daarom blijf ik vertrouwen

Dat begrip en openheid de fundamenten zijn

Om de gedachten aan spijt af te kunnen bouwen.

 

                        Helend

 

Mijn handen raken jouw huid

Voelend, strelend

Gedachten raken leeg

Ontspannen, vertrouwend

Mijn warmte geef ik jou

Delend, helend

Mijn huid raakt jouw huid

Koesterend, proevend

Tijd lijkt niet te bestaan

Verdriet ebt weg

Volg je een stil verlangen

Verstopt in een treurig hart

Kwetsbaar ontvang je

Omdat je weer

Liefde voelt

Voor

En in jezelf.

 

                        Vrij

 

Vertrouwen groeit

Door zomaar een stem

Onschuld bloeit

Verdwenen de rem

De vrouw treurig ervaart nu het kind

Haar hart kloppend

Hopend

Dat zij ook weer dat brandende verlangen hervindt

Om gewoon weer te mogen voelen

Kunnen delen in kwetsbaarheid

Even vrij te kunnen en mogen zijn

Zonder haar pijnlijke zielenstrijd.